Πρώτος μήνας, eleven to go...καταταγείτε μας έλεγαν!
Η πρώτη αίσθηση που σου αφήνει ο στρατός είναι ότι η ώρα δεν περνάει με τίποτα. Ο διατιθέμενος χρόνος για την προσωπική υγιεινή, ξεκούραση και συντήρηση του στρατιώτη είναι ελάχιστος, σε αντίθεση με το χρόνο που περνάει ο νεοσύλλεκτος μπροστά σε ουρές, όρθιος σε αναφορές, σε εκπαιδεύσεις, ασκήσεις ακριβείας κτλ που φαντάζει ατελείωτος κι όμως έχουν περάσει μόλις λίγα λεπτά. Στο τέλος της ημέρας αναρωτιέσαι πότε συνέβη κάποιο περιστατικό και συνήθως έχει συμβεί το πρωί της ίδιας μέρας.
Ακόμα ένα συχνό πρώτο σχόλιο που ακούς από τους συναδέλφους σου μπαίνοντας, είναι ότι ο χρόνος προσαρμογής ή σωστότερα, η ίδια η προσαρμογή γίνεται με συνοπτικές διαδικασίες.. Σου απασχολούν τόσο πολύ το μυαλό με τυπικότητες που δεν έχεις χρόνο να αναλύσεις τα υπαρξιακά σου, ή να αφήσεις το μυαλό σου να κολλήσει σε κάτι. Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που ο στρατός κατά βάθος αφήνει την εντύπωση ότι μπορεί όντως να είναι αποτελεσματικός, αρκεί να θέλει. Ας γίνει μνεία εδώ στον ανθρώπινο παράγοντα που παίζει σαφώς ρόλο, στο βαθμό που ο στρατιωτικός επιταχύνει διαδικασίες ή βρίσκει λύσεις χωρίς να απαιτεί επιπλέον υλικό ή ανθρώπινο δυναμικό.
Ίσως όλα αυτά να ακούγονται σκόρπια σε κάποιον που δε γνωρίζει καθόλου τη στρατιωτική νοοτροπία, αλλά πολλοί που γνωρίζουν κατά πάσα πιθανότητα θα συμφωνήσουν ότι ανεξάρτητα από τους τύπους που πρέπει να τηρούνται, οι αρχές και η εκπαίδευση που επιχειρεί να μεταδώσει ο στρατός δεν είναι ολότελα λανθασμένες. Ναι, βασίζονται στην πολλοστή επανάληψη που γίνεται έπειτα πλύση εγκεφάλου για να μεταλλαχθεί σε πειθαρχία. Ναι, η πειθαρχία είναι κυρίως εξωτερική και βασίζεται σε ένα σύστημα ποινών και απειλών και τέλος ναι, υπάρχουν ανελαστικοί στρατιωτικοί που αρνούνται να δουν τον ουσιαστικό λόγο ύπαρξης των τύπων και τί εξυπηρετεί η τήρησή τους. Δεν μπορείς όμως όσο αρνητικός κι αν είσαι, να παραγνωρίσεις ότι το στρατιωτικό σύστημα έχει σφυρηλατηθεί χιλιάδες χρόνια τώρα κι έχει βρει κάποια ισορροπία κι ένα πλαίσιο ικανοποιητικής αποτελεσματικότητας μέσα στο οποίο βολεύει και χρησιμοποιεί σχεδόν κάθε τύπο ανθρώπου..
Αν έπρεπε να περιγράψω το στρατό εν τάχει, θα έλεγα ότι ξεκινάς ως νεοσύλλεκτος με μηδενικά δικαιώματα, με σχολαστικότητα και απόλυτη τήρηση των τύπων για να καταλήξεις να πλάσεις μια διαφορετική προσωπικότητα με περισσότερα (όσο παλιώνεις και βλέπεις μεγαλύτερη την εικόνα) δικαιώματα, καθώς και με κάποια ελαστικότητα που σου επιτρέπει όσο αυξάνονται τα καθήκοντά σου να μην τηρείς τους τύπους.
Αν κρατήσεις τα μάτια σου ανοιχτά και δεις πέρα από το κομμάτι που σου αντιστοιχεί παίρνεις ένα πραγματικά χρήσιμο μάθημα.
Ακόμα ένα συχνό πρώτο σχόλιο που ακούς από τους συναδέλφους σου μπαίνοντας, είναι ότι ο χρόνος προσαρμογής ή σωστότερα, η ίδια η προσαρμογή γίνεται με συνοπτικές διαδικασίες.. Σου απασχολούν τόσο πολύ το μυαλό με τυπικότητες που δεν έχεις χρόνο να αναλύσεις τα υπαρξιακά σου, ή να αφήσεις το μυαλό σου να κολλήσει σε κάτι. Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που ο στρατός κατά βάθος αφήνει την εντύπωση ότι μπορεί όντως να είναι αποτελεσματικός, αρκεί να θέλει. Ας γίνει μνεία εδώ στον ανθρώπινο παράγοντα που παίζει σαφώς ρόλο, στο βαθμό που ο στρατιωτικός επιταχύνει διαδικασίες ή βρίσκει λύσεις χωρίς να απαιτεί επιπλέον υλικό ή ανθρώπινο δυναμικό.
Ίσως όλα αυτά να ακούγονται σκόρπια σε κάποιον που δε γνωρίζει καθόλου τη στρατιωτική νοοτροπία, αλλά πολλοί που γνωρίζουν κατά πάσα πιθανότητα θα συμφωνήσουν ότι ανεξάρτητα από τους τύπους που πρέπει να τηρούνται, οι αρχές και η εκπαίδευση που επιχειρεί να μεταδώσει ο στρατός δεν είναι ολότελα λανθασμένες. Ναι, βασίζονται στην πολλοστή επανάληψη που γίνεται έπειτα πλύση εγκεφάλου για να μεταλλαχθεί σε πειθαρχία. Ναι, η πειθαρχία είναι κυρίως εξωτερική και βασίζεται σε ένα σύστημα ποινών και απειλών και τέλος ναι, υπάρχουν ανελαστικοί στρατιωτικοί που αρνούνται να δουν τον ουσιαστικό λόγο ύπαρξης των τύπων και τί εξυπηρετεί η τήρησή τους. Δεν μπορείς όμως όσο αρνητικός κι αν είσαι, να παραγνωρίσεις ότι το στρατιωτικό σύστημα έχει σφυρηλατηθεί χιλιάδες χρόνια τώρα κι έχει βρει κάποια ισορροπία κι ένα πλαίσιο ικανοποιητικής αποτελεσματικότητας μέσα στο οποίο βολεύει και χρησιμοποιεί σχεδόν κάθε τύπο ανθρώπου..
Αν έπρεπε να περιγράψω το στρατό εν τάχει, θα έλεγα ότι ξεκινάς ως νεοσύλλεκτος με μηδενικά δικαιώματα, με σχολαστικότητα και απόλυτη τήρηση των τύπων για να καταλήξεις να πλάσεις μια διαφορετική προσωπικότητα με περισσότερα (όσο παλιώνεις και βλέπεις μεγαλύτερη την εικόνα) δικαιώματα, καθώς και με κάποια ελαστικότητα που σου επιτρέπει όσο αυξάνονται τα καθήκοντά σου να μην τηρείς τους τύπους.
Αν κρατήσεις τα μάτια σου ανοιχτά και δεις πέρα από το κομμάτι που σου αντιστοιχεί παίρνεις ένα πραγματικά χρήσιμο μάθημα.


