...κι εγώ έχω, δες!

Monday, September 17, 2007

με γειά το όπλο

Πήρες όπλο, άρχισαν οι σκοπιές, οι βολές κι αυτή η μυρωδιά από μέταλλο δε λέει να φύγει από πάνω σου. Οι αρβύλες είναι πια άνετες και τις λιγοστές φορές που βγαίνεις από το στρατόπεδο, αισθάνεσαι σαν ψάρι έξω από το νερό. Έχεις συνηθίσει να είσαι νευριασμένος, εκτελείς τα παραγγέλματα διεκπεραιωτικά και ο χρόνος μετράει αλλιώς..οι διαδικασίες σέρνονται αργά μπροστά στα άπληκτα μάτια σου.

Η στρατιωτική εκπαίδευση σκοπό έχει να σε κάνει μηχανή και σαν τέτοια έχεις ανάγκη μόνο συντήρησης. Θα φας, θα ξεκουραστείς και θα πλυθείς.. όλα τα άλλα είναι περιττές πολυτέλειες που δεν χρειάζεται ο στρατιωτικός. Αν αρρωστήσεις, θα σε φτιάξουν με τα μέσα που διαθέτουν. Αν κουραστείς, επειδή δεν κοιμήθηκες καλά, δε θα σε λυπηθεί κανείς..Ούτε αν δε φας ή δεν πλυθείς. Αυτά τα μέσα και αυτό το ωράριο διαθέτει ο στρατός, με αυτά θα πορευτείς, αλλιώς τιμωρείσαι για πλημμελή εκτέλεση καθηκόντων. Ναι, μπορείς να γλύψεις τους ανωτέρους ή να κρυφτείς στα καθήκοντά σου, μπορείς να προσποιηθείς τον άρρωστο ή να φύγεις με άδεια που κάποιος επινόησε για σένα, αλλά τότε χάνεις. Χάνεις την επαφή με τον διπλανό σου και στο τέλος της ημέρας, είναι ο μόνος που θα σε βοηθήσει στις στραβές που θα σου τύχουν.

0 Comments:

Post a Comment

<< Home