Δε σ'αφήνει να πλήξεις αυτή η χώρα

Πάει κι ο στρατός..
Για μένα τουλάχιστον τελείωσε. Σήμερα ο Μεϊμαράκης δήλωσε ότι θα πηγαίνουν όλοι στο στρατό ξηράς και θα μειωθεί και η θητεία από το 2010. Καλά νέα για όλους. Μπορεί και να είναι προεκλογική η δήλωση ( έρχεται και κοντά στο νέο σύστημα εισαγωγής στην Γ' βάθμια εκπαίδευση, πως να μην πονηρευτείς; ) Όπως και να 'χει ο Καραμανλής και ανασχηματισμό πρόλαβε και να φθαρεί η δημοτικότητά του κόμματος κατάφερε κι έφτασε και στο σημείο να υποσχεθεί αποζημιώσεις για όσους κάηκαν στα επεισόδια, εμπάσει περιπτώσει μια αξιοπρεπή και γιομάτη δεύτερη θητεία μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έκανε.
Οπότε φτάνουμε στο Γιώργο που τρίβει τα χέρια του σαν τον καφετζή όταν φαληρίσει ο απέναντι ανταγωνιστής του. Που θα πάει ο κόσμος; Οι εκλογές είναι περίπου σαν τον καφέ. Στην προκειμένη βαριέσαι να τον φτιάξεις και συμβιβάζεσαι με το νεροζούμι που σου σερβίρει το συνοικιακό καφενείο. Άμα κλείσει θα πας στο πλησιέστερο. Δεν τραβολογιέσαι να πάρεις καφέ από τα starbucks, ακόμα κι αν σερβίρει ο Τσίπρας ο ίδιος.Έχει και το στυλάκι το νεανικό ο Αλέξης οπότε θα του ζήταγα κάνα ευφάνταστο ιταλικό σε -τσίνο. Παρεπιπτόντως κάπου πήρε το αυτί μου ότι άνοιξε κι ο Καρατζαφέρης ένα καφενέ. Έναν βραστό με ολίγη παρακαλώ..
Τέλος πάντων επειδή Έλληνες είμαστε και μπορεί να μην παίρνουμε το διπολισμό σοβαρά, αλλά στον καφέ δεν αστειευόμαστε, καλύτερα να συμμαζευτώ. Άμα τον πετυχαίνει ο καφετζής του τάζουμε προίκα κι αδερφή( ή αδερφό, ή ό,τι έχει ο καθένας). Αντίθετα άμα ο πρωθυπουργός ο ίδιος δεν πετυχαίνει στην πολιτική του, οι ψηφοφόροι του στηρίζουν την επιλογή τους λες και πρέπει να πιούν και το κατακάθι. Γουστάρουμε περισσότερο την καζούρα στον ηττημένο, λες και η πολιτική είναι πρωτάθλημα και τα κόμματα ομάδες. Πολύ κακός συσχετισμός. Ακόμα χειρότερο ότι πέρα από τα δύο πρωτοκλασάτα κόμματα οι υπόλοιποι παραμένουν μη ανταγωνιστικοί. τι να την κάνω Αλέκα μου την ιδεολογία άμα σε ρωτάει ο Ευαγγελάτος τι θα κάνεις όταν πάρεις την εξουσία και συ τον κοιτάς έκπληκτη;
Χρειάζεται σίγουρα και μια αλλαγή στα πρόσωπα..αλλά να είναι κατηρτισμένοι οι πιτσιρικάδες ρε γαμώτο. Όχι να αντιπολιτεύονται χωρίς να έχουν διαβάσει τα ψιλά γράμματα.

Επειδή έχω καιρό να γράψω η μπάλα θα πάρει και τους δημοσιογράφους. Σχεδόν ένα τρίμηνο προσπαθούσα να καταλάβω τι τρέχει με το Βοτανικό και το Βατοπέδι. Ομολογουμένως είναι θέματα πολυδιάστατα κι αν τα πιάσεις από μια μόνο πλευρά ενδέχεται να αδικήσεις τις υπόλοιπες, αλλά τουλάχιστον αυτή τη μια πλευρά γράφτην όπως έχει ρε διάολε. Ούτε εντυπωσιασμούς, ούτε ανακρίβειες, απλά γεγονότα και αποφάσεις. Ε λοιπόν δεν υπάρχει αυτή η δημοσιογραφία και μάλλον είναι κι ανεδαφικό να τη ζητάω γιατί δεν είναι "εμπορική". Πρέπει να ξεψαχνίσεις τι είναι σχόλιο, τι είδηση, τι εντυπωσιασμός και τι αδιασταύρωτο πριν ή αφού αρχίσεις τη διαδικασία της ενημέρωσης. Δε λέω, έχει κι αυτό την πλάκα του κι έπειτα τα blogs κινούνται σε αυτό το ελευθέριο στυλ, όμως εδώ δεν παίζει δεοντολογία, ούτε ανταποδοτικότητα (στο βαθμό που παίζει στα έντυπα και λοιπά μμε). Θυμάμαι μια ατάκα στα "ναυτιλιακά νέα" με τον Kevin Spacey ασκούμενο ρεπόρτερ που τον ρωτάει ο διευθυντής (αν δεν κάνω λάθος)της εφημερίδας δειχνοντάς του τον συννεφιασμένο ουρανό:
-"τι βλέπεις;"
-"μαύρα σύννεφα" απαντάει ο Spacey .
-"θανατηφόρα καταιγίδα απειλεί το χωριό" του λέει ο διευθυντής
-"να το γράψω, αλλά αν δε συμβεί;"
-"Το χωριό γλίτωσε από θανατηφόρα καταιγίδα"

Κάπως έτσι θα κλείσω το κείμενο..Ή μάλλον με την ατάκα του Σάιμον Γκας, του Βρετανού πρέσβη που φεύγοντας από την Ελλάδα έγραψε κάτι που θεωρώ πολύ κολακευτικό: "(Η χώρα σας )ποτέ, μα ποτέ δε μας άφησε να πλήξουμε"