Εκεί που είσαι ήμουνα...

Κάπου μέσα σ'ολο το δημοσιογραφικό πανυγήρι, μετά το πενταπλό φονικό στο Αγρίνιο, οι τηλεοπτικοί τα έβαλαν με το ΕΣΡ και το τεκμήριο της αθωότητος που προασπίζεται. Βγαίνει λοιπόν ο τάδε δημοσιογράφος- μανάβης, μαινόμενος, να περιγράψει το συμβούλιο ως "παρεούλα από κυρίους που δεν έχουν δουλειά να κάνουν, μόνο ξέρουν να δυσκολεύουν τη δημοσιογραφική(;!) έρευνα και να επιβάλλουν πρόστιμα." Κι όλα αυτά, επειδή δεν επιτρέπεται στα κανάλια να αναφέρονται στο όνομα του κατηγορουμένου, προκειμένου να μην επηρεαστεί η δικαιοσύνη. Τα λόγια περιττεύουν, αλλά όταν ακούς τέτοια, πως να το κάνουμε, θέλεις να μιλήσεις..
Καταρχήν η επανάσταση του κάθε γραφιά, καλό θα ήταν να έχει αιτία. Το ΕΣΡ είναι θεωρητικά ανεξάρτητη αρχή που κατοχυρώνει την ανεξαρτησία των μελών του κι αντικειμενικό σκοπό έχει "τη διασφάλιση της νόμιμης λειτουργίας των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών, της τηρήσεως των συνταγματικών αρχών της πολυφωνίας, της ποιότητας και της προστασίας της παιδικής ηλικίας και της νεότητας ως προς το περιεχόμενο των προγραμμάτων και της διαφάνειας των οικονομικών στοιχείων των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον ευρύτερο τομέα των μέσων ενημέρωσης". Το "θεωρητικά" το έβαλα, επειδή από τη θεωρία μέχρι την πράξη υπάρχει πάντα μια απόκλιση. Παρόλα αυτά οι αποφάσεις του ΕΣΡ δημοσιεύονται και στηρίζονται πάνω σε καταγεγραμμένα πραγματικά γεγονότα, υπαρκτούς νόμους, αιτιολογημένο σκεπτικό και ψηφοφορία των μελών του, ενώ οι κυρώσεις σε πολύ μεγάλο ποσοστό δεν ξεπερνάνε τα 50.000 ευρώ που είναι αστείο ποσό μπροστά στα διαφημιστικά έσοδα. Κι αφού οι απόψεις εξακολουθούν να είναι σαν τους πρωκτοσφιγκτήρες, εγώ θα επιμείνω ότι το ΕΣΡ δεν πράττει τίποτα λιγότερο ή περισσότερο από αυτό που κλήθηκε να πράξει. Καταλαβαίνω τη θέση του δημοσιογράφου που πρέπει να προσέξει τα λόγια του, για να μη φάει το κανάλι πρόστιμο και χάσει τη δουλειά του, αλλά δεν τον βοήθησε και πολύ η συστηματική κατάχρηση της 4ης εξουσίας που κάνει τα τελευταία χρόνια. Προσωπικά, δε θεωρώ κακό να σκέφτεται οποιοσδήποτε πριν μιλήσει. Ούτε είναι παράλογο να περιμένεις να καταδικαστεί κάποιος και μετά να τον ξεφωνίσεις. Τι διαφορά έχει ο μεγαλοδημοσιογράφος από τον αγνό χούλιγκαν που φανατίζει μέσω της εκπομπής του το κοινό, αν του δώσεις το δικαίωμα να δικάζει τηλεοπτικά.

Κι αν τελικά έχει άδικο;Δεν θα πάρει στο λαιμό του το φουκαρά που κατονόμασε, καταδίκασε και πετροβόλησε προτού καν τον αναλάβει η δικαιοσύνη; Κι ύστερα, αρκεί ένα απλό συγγνώμη; Δεν πρέπει να υπάρχει κάποιο μέτρο σε αυτή την τεράστια δύναμη που λέγεται τηλεόραση; Άμα είναι έτσι, εγώ λέω να καταργήσουμε όλα τα ελεγκτικά όργανα, να αφήσουμε τα πράγματα γενικώς στη μοίρα τους, αλλά βάρδα μη και πάει κατηγορούμενος κάνας δημοσιογράφος, γιατί το βλέπω ζωντανό μπροστά μου...να βγαίνει στα κανάλια και να φωνάζει "μα δεν υπάρχει ΕΣΡ να σταματήσει αυτούς τους κανίβαλλους;"