Επ! Υπέρβαση! Φρρρρρρρ...

Δευτέρα 18 Σεπτέμβρη και μόλις τελείωσε ένα μάτς βόλλεϋ βγαλμένο από τα παλιά, τότε που είχαν ακόμα τις αλλαγές και δεν ήξερες αν ο αγώνας θα τελειώσει σήμερα ή αύριο. Ολυμπιακός-Ηρακλής στο κλειστό του Ρέντη με συνεχείς εναλλαγές στο σκορ κι απίστευτη θέληση για τη νίκη εκατέρωθεν. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι φίλος του συγκεκριμένου αθλήματος, αλλά με κόλλησε το θέαμα στην οθόνη. Πολύ δυνατές (κι ισοδύναμες) ομάδες με γεμάτα ρόστερς, πάλεψαν -παραδόξως για ένα άθλημα με φιλέ- σώμα με σώμα. Έτσι όπως εξελίχτηκε ο αγώνας, ο νικητής αναδείχτηκε στις λεπτομέρειες κι ο χαμένος δεν πρέπει να αισθάνεται και πολύ άσχημα.
Δεν ξέρω αν θα ακολουθήσουν επεισόδια, όπως στο SuperCup του βόλλεϋ λίγες μέρες πριν. Ξέρω απλώς ότι αυτό το άθλημα στα καλά του μπορεί να προσφέρει αρκετό θέαμα για να ικανοποιήσει ακόμα και τον χαμένο κι αυτό θα έπρεπε να αρκεί για να αποφεύγονται τα επεισόδια και στα υπόλοιπα αθλήματα.
Το βόλλεϋ βέβαια δεν έχει καζούρα, αν και χρησιμοποιείται από τους οπαδούς μάλλον σαρκαστικά ("Έχετε φοβερή ομάδα στο γυναικείο βόλλευ") ή για να περιγραφεί πόσο άρρωστος είναι ένας οπαδός ("Αυτός; μέχρι και στο βόλλεϋ πάει")..παίζεται σε μικρό γήπεδο, παραμένει ερασιτεχνικό, οικονομικά ανίσχυρο κι αντιμετωπίζεται γι αυτό ελαφρύτερα απο τη μπάλα ή το μπάσκετ. Του λείπουν κι άλλα για να αγαπηθεί. Για να τραυματιστεί παίκτης πρέπει να φάει σερβίς απ' το Γκιούρδα στο σταυρό, ενώ σπάνια θα δείς κοντούς ή χοντρούς κι ασχημόφατσες να πηδάνε για μπλοκ. Δηλαδή μικρά πραγματάκια που έχεις να διηγείσαι μετά το γήπεδο. Έπειτα, καλώς ή κακώς, ο οπαδός ταυτίζεται περισσότερο, όταν έχει να πει μια ιστορία από τον καιρό που δοκίμαζε ο ίδιος τις δυνάμεις του στο άθλημα κι ας μη γελιόμαστε, στο σχολείο μόνο τα κορίτσια παίζανε βόλλεϋ.Που θέλω να καταλήξω;
Πρόκειται για παρεξηγημένο λόγω του προφίλ του άθλημα. Ψηλόλιγνα χαριτωμένα παιδάκια ανταλλάζουν χειραψίες με περισσή χάρη είτε πάρουν, είτε χάσουν τον πόντο (ίσως επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος επαφής-ούτε βέβαια με τον αντίπαλο, που στο μπάσκετ πχ οι αντίπαλοι πιάνουν κοριούς)τη στιγμή που οι θεατές των ομαδικών αθλημάτων έχουν συνηθίσει να βλέπουν βρισιές και μπουνίδια, το αίμα να τρέχει και να πλακώνονται προπονητές με διαιτητές και παίκτες με οπαδούς. Όλα αυτά είναι εξωαγωνιστικά χάπενινγκς που το βόλλεϋ δεν προσφέρει. Πρέπει να συγκεντρωθείς στο ίδιο το άθλημα για να το απολαύσεις κι αυτό είναι κάτι που τείνουμε να ξεχάσουμε.

ΥΓ Ο Ηρακλής νίκησε 3-2 μέσα στην έδρα του Ολυμπιακού μετά από δύομιση ώρες.
ΥΓ2 Το ξέρω ότι οι φωτογραφίες είναι από γυναικείο beach volley...