Κούνα και συ το δάχτυλο στη διαφθορά

"...Σύμφωνα με την Αστυνομία, η υπόθεση είχε ξεκινήσει πριν από δέκα ημέρες, όταν ο πρόεδρος της «Μεβγάλ» δέχτηκε κρούση από έναν εκτελωνιστή, ο οποίος του ανέφερε ότι αν θέλει να μην πληρώσει πρόστιμο 24.000.000 ευρώ, μπορεί να δώσει το 10% δηλαδή 2,4 εκατ., και να γλιτώσει τα υπόλοιπα. Μάλιστα, του υπέδειξε το πρόσωπο που θα διεκπεραιώσει την υπόθεση...."

Ελλάδα θα μου πεις. Η μίζα δεν έχει ενιαία τιμή, δε θα ήταν δίκαιο άλλωστε. Μου θυμίζει τα λεωφορεία στην Αγγλία. Πληρώνεις ανάλογα με τη στάση που θα κατέβεις. Παραπάνω στάσεις, περισσότερα φράγκα κ.ο.κ. Εδώ το έχουμε πάει στο επόμενο επίπεδο. Πληρώνεις ανάλογα με το πορτοφόλι σου. Μεγαλύτερο πρόστιμο; βαθύτερο πορτοφόλι; Δωσε το 10% [Δεκάτη: φόρος στα αγροτικά προϊόντα που αντιστοιχεί περίπου στο 10% της συνολικής (ακαθάριστης) παραγωγής και καταβάλλεται σε είδος ή και σε χρήμα.]και.. "ευχαριστώ για τη συνεργασία". Σωστά; Λάθος.
Η διαφθορά δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, ούτε βέβαια το οργανωμένο έγκλημα. Οι περισσότεροι θα θυμούνται την(αληθινή ιστορία) ταινία του Πατσίνο "Serpico" που περιέγραφε την κλιμάκωση της μίζας στην Αμερική υπό ένα ακόμα πρίσμα: τη θέση του ελεγκτή. Όσο πιο σημαντικός ο μιζαδώρος - με άλλα λόγια, όσο σημαντικότερη η ζημιά που μπορεί να σου κάνει- τόσο ακριβότερη η μίζα που θα πληρώσεις. Κι έτσι το ερώτημα δεν αφορά τον δωροδώκο αλλά το δωρολήπτη.
Το ερώτημα "ποιός θα ελέγξει αυτούς που ελέγχουν" δεν είναι καινούργιο. Εκεί βρίσκεται εν μέρει η ανάγκη για διαφορετικά πολιτικά συστήματα που διαχωρίζουν ή συγκεντρώνουν τις εξουσίες και καταλήγουν σε έναν ή περισσότερους ελεγκτές, με περισσότερες ή λιγότερες βαθμίδες διοίκησης, με "ανεξάρτητα" ελεγκτικά όργανα και με το σύνταγμα πάνω από όλα.
Αν τίποτα από αυτά δε λειτουργήσει, τότε υπάρχει κι ο τύπος. Μπορεί να προσεγγίζει-όταν είναι αδέσμευτος - τα πράγματα περισσότερο με ένστικτο και συναίσθημα παρά με καταρτισμένη λογική, όμως ταρακουνάει τις συνειδήσεις κι επιβάλλει την οχλοκρατία, όπου πια δε γλιτώνει κανείς. Οταν αποτύχει κι ο τύπος, τότε αναλαμβάνει ο Τριανταφυλό κι η τρομο-γραφία των κουκουλοφόρων δημοσιογράφων με τις κρυφές κάμερες. Και δεν ηρεμούν. Μέχρι κι ο πιο ψύχραιμος, κι ο επαγγελματίας ληστής να στρέψει τα δάχτυλα του στους πρωταγωνιστές των βίντεο και να πει αηδιασμένος: "ΑΥΤΟ είναι απαράδεκτο".